Γράφει ο
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ*
Υπάρχουν ημέρες που δεν χρειάζονται πολλές λέξεις. Η ίδια η σιωπή τους μοιάζει με προσευχή. Ο Δεκαπενταύγουστος είναι μία από αυτές.
Στην καρδιά του καλοκαιριού, όταν ο ήλιος φωτίζει πιο έντονα τη γη και οι άνθρωποι αναζητούν λίγες στιγμές ξεκούρασης, η Ορθοδοξία στρέφει το βλέμμα της προς μια Μητέρα. Προς την Παναγία. Προς Εκείνη που για αιώνες οι άνθρωποι πλησιάζουν άλλοτε με χαρά και άλλοτε με δάκρυα, άλλοτε για να ευχαριστήσουν και άλλοτε επειδή δεν έχουν πλέον σε ποιον να μιλήσουν.
Η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου δεν είναι απλώς μία μεγάλη εορτή της Εκκλησίας. Για τον ελληνικό λαό είναι κάτι βαθύτερο. Είναι μνήμη, πίστη, οικογένεια, επιστροφή στον τόπο καταγωγής, αναμμένο καντήλι, τάμα, προσκύνημα, ψίθυρος μπροστά σε μια εικόνα. Είναι το όνομα της μητέρας και της…
