Πολλοί χτύπησαν το Ζαμπρίνσκι Πόιντ του Μικελάντζελο Αντονιόνι στην εποχή του (1970), όμως ο χρόνος στάθηκε τελικά πιο σκληρός απέναντι σε αυτές τις κριτικές, απ’οτι στο ίδιο το φιλμ.
Οι Αμερικανοί κριτικοί ειδικά, το είχαν καταθάψει, κατηγορώντας τον Αντονιόνι για πλήρη αποκοπή από την πραγματικότητα. “Δεν είμαστε έτσι” του είπαν με άλλα λόγια. Όπως έγραψα παραπάνω, ο χρόνος… Τι είναι λοιπόν σήμερα το φιλμ; Μάλλον η πιο ακριβής απεικόνιση της ρωγμής των ονειρικών 60s, ενός zeitgeist δηλαδή που οι ίδιοι οι Αμερικανοί αδυνατούσαν να συλλάβουν τη στιγμή που συνέβαινε. Τι συμβαίνει εδώ όμως; Ας πούμε πως παρακολουθούμε, σχεδόν αποσπασματικά, την περιπέτεια ενός νεαρού πολιτικοποιημένου ακτιβιστή και της γραμματέως ενός επιχειρηματία. Γινόμαστε μάρτυρες στην τυχαία συνάντησή τους, στον έρωτά τους, στην περιπλάνησή…
