Της Στέλλας Κυβέλου*
Όταν συζητούμε για την Ελληνική γεωπολιτική ισχύ, η σκέψη μας στρέφεται σχεδόν αυτόματα στην άμυνα και την ασφάλεια, στα σύνορα και στις θαλάσσιες ζώνες, στις ενεργειακές υποδομές και στις διεθνείς συμμαχίες.
Πολύ λιγότερο θεωρούμε μια άλλη, θεμελιώδη διάσταση της γεωπολιτικής: την ικανότητα μιας χώρας να κατοικεί, να οργανώνει, να συνδέει και να διατηρεί λειτουργική ολόκληρη την επικράτειά της. Κι όμως, η γεωπολιτική ισχύς ασκείται σε έναν ζωντανό χώρο, με ανθρώπους, πόλεις και χωριά, σχολεία νοσοκομεία, λιμάνια και δρόμους, παραγωγικές δραστηριότητες, δημόσιες υπηρεσίες και κοινωνικά δίκτυα. Υπό αυτή την έννοια, η δημογραφική συρρίκνωση ορεινών, παραμεθόριων και νησιωτικών περιοχών δεν αποτελεί μόνο κοινωνικό ή αναπτυξιακό πρόβλημα. Αποτελεί σταδιακά ζήτημα εδαφικής και…
