Του Ιωάννη Ιντζέ *
Η Ελλάδα, μετά την ένταξή της στα μνημόνια, έχει περιέλθει σε μία κατάσταση αυτοκτονικής πολιτικής με μοναδικό σκοπό την συλλογή εσόδων για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους και παράλληλα την ικανοποίηση ισχυρών συμφερόντων που θα στηρίξουν την Κυβέρνηση με ποικίλους τρόπους.
Με τα μνημόνια όλη η δημόσια περιουσία, όπως λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμοι, ενέργεια, επικοινωνίες, υποδομές, ακίνητα, μεταβιβάσθηκε στο ΤΑΙΠΕΔ. Από αυτήν την εγκληματική μεταβίβαση, που έγινε χωρίς καμία προηγούμενη αποτίμηση της αξίας των, δεν γλίτωσαν και τα δάση.
Όπως αποφάνθηκε το Δ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (απόφαση 4883/2014) «τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που ανήκουν στο Δημόσιο, σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή σε δημόσιες επιχειρήσεις, δεν αποτελούν κοινόχρηστα πράγματα, …αλλ΄ ανήκουν…
