Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, η Ντέμπι Άιχενσερ ζούσε με τον μόνιμο φόβο ότι θα έχανε τη μητέρα της. Καθ’ όλη τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας αλλά και κατά την εφηβεία, προσπαθούσε να δαμάσει το έντονο άγχος της μέσα από μια απαράβατη ιεροτελεστία πριν από τον ύπνο. Κάθε βράδυ, φιλούσε τη μητέρα της στο μάγουλο και επαναλάμβανε μηχανικά τις ίδιες πάντα λέξεις: «Καληνύχτα, σ’ αγαπώ, θα σε δω το πρωί».
«Καληνύχτα, κι εγώ σ’ αγαπώ», ήταν η σταθερή απάντηση. «Και;», επέμενε η Ντέμπι. «Πες μου ότι θα με δεις το πρωί». «Έπρεπε οπωσδήποτε να την ακούσω να το προφέρει», θυμάται σήμερα η Ντέμπι. «Δεν είχα ιδέα γιατί, αλλά το χρειαζόμουν».
Όταν όμως ήρθε η στιγμή που η μητέρα της άρχισε να σβήνει πραγματικά, ο παιδικός εκείνος φόβος επέστρεψε ως απόλυτος τρόμος. Η 83χρονη Σίρλεϊ Μπριντάλσκι βρισκόταν πλέον καθηλωμένη…
