Η Αριστερά αλλάζει ξανά πρόσωπο. Και αυτή τη φορά δεν μιλά κυρίως για αναδιανομή πλούτου, κλιματική αλλαγή ή συμμετοχή των εργαζομένων στη διοίκηση των επιχειρήσεων.
Μιλά για το ενοίκιο που δεν βγαίνει, για τους λογαριασμούς που αυξάνονται, για τις δουλειές που απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη.
Σε εκτενή ανάλυσή του, ο Economist περιγράφει την ανάδυση ενός νέου πολιτικού ρεύματος, το οποίο αποκαλεί «σοσιαλισμό της Gen Z». Ένα κίνημα που αντλεί δύναμη από τη δυσαρέσκεια απέναντι στο κόστος ζωής και από την αίσθηση ότι οι κυβερνήσεις ενδιαφέρονται περισσότερο για διεθνείς κρίσεις και γεωπολιτικά ζητήματα παρά για τα προβλήματα των πολιτών στο εσωτερικό.
Από το κλίμα στο κόστος ζωής
Ο Economist θυμίζει ότι κάθε εποχή γεννά τη δική της εκδοχή σοσιαλισμού.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία…
