Έκθαμβοι ακούμε κάθε ξένο που έρχεται στην Αθήνα να μας μιλά για την αρχαία ιστορία μας και τον πλούσιο πολιτισμό μας. Το σκηνικό που γίνονται αυτές οι ομιλίες , παραπέμπουν και στην ιστορία και στον πολιτισμό. Τοποθεσίες της Αθήνας που πολύ εύκολα παραχωρούνται σε πρόσωπα που με την πολιτική τους δείχνουν ότι δεν πιστεύουν και πολύ σε όσα ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός πρέσβευε. Τελευταίο παράδειγμα η ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα. Ακούσαμε με μεγάλη ευχαρίστηση όσα είπε για την ιστορία μας και δεν δώσαμε τη σημασία που έπρεπε στα υπόλοιπα . Το ίδιο είχε συμβεί και με τον Μακρόν.
Μήπως τελικά μας αρέσει κι εμάς να κρυβόμαστε πίσω από την ιστορία μας; Μήπως αντί να την χρησιμοποιούμε ως «καύσιμο» για να προχωρήσουμε μπροστά, την έχουμε μόνο ως καταφύγιο παρηγοριάς και επιβεβαίωσης;
Αυτό το θέμα…

