Η ιστορία των διεθνών σχέσεων δείχνει ότι οι μεγάλες ανακατατάξεις σπάνια ανακοινώνονται με τυμπανοκρουσίες. Συνήθως συντελούνται σιωπηλά, σε συναντήσεις κορυφής όπου οι ισχυροί ορίζουν τους κανόνες και οι υπόλοιποι πληροφορούνται τα αποτελέσματα. Η επικείμενη συνάντηση των ηγετών της Ουάσιγκτον και του Πεκίνου ανήκει, κατά πάσα πιθανότητα, σε αυτή την κατηγορία.
Οι δύο υπερδυνάμεις δεν έγιναν ξαφνικά φίλοι. Απλώς αντιλαμβάνονται ότι μια ανοιχτή αναμέτρηση θα κόστιζε και στις δύο περισσότερο απ’ όσο θα μπορούσαν να αντέξουν. Γι’ αυτό προτιμούν να μετρούν τις δυνάμεις τους εκεί όπου η ζημιά είναι αναστρέψιμη: στους δασμούς, στα κρίσιμα ορυκτά, στους ημιαγωγούς, στον έλεγχο των θαλάσσιων εμπορικών οδών. Η αντιπαλότητα δεν εξαφανίζεται· αλλάζει πεδίο.
Τίποτα, άλλωστε, δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Η…
