Της Στέλλας Κυβέλου*
Σε μια εποχή κατά την οποία οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται, οι θαλάσσιες διεκδικήσεις πολλαπλασιάζονται και η ισχύς των κρατών δοκιμάζεται σε νέα πεδία, η έννοια του πατριωτισμού χρειάζεται έναν ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό. Όχι για να απομακρυνθεί από τις ιστορικές του ρίζες, αλλά για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του παρόντος και, κυρίως, στις προκλήσεις του μέλλοντος.
Για την Ελλάδα, η συζήτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η γεωγραφική της θέση, ο νησιωτικός της χαρακτήρας και η έκθεσή της σε επίμονες θαλάσσιες αμφισβητήσεις καθιστούν αναγκαία τη μετάβαση από έναν πατριωτισμό που εξαντλείται στην υπεράσπιση των συνόρων και στις διακηρύξεις εθνικών δικαίων, σε έναν πατριωτισμό της γνώσης, της στρατηγικής ικανότητας, της οικονομίας της ζωής και της συλλογικής…
