Γράφει ο
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΖΑΣ*
Η επικύρωση του τουρκολιβικού μνημονίου οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης συνιστά σημαντική αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η αποτυχία αυτή μπορεί να εξεταστεί σε δύο διακριτά αλλά αλληλένδετα επίπεδα: το πολιτικό και το στρατηγικό.
Σε πολιτικό επίπεδο, η προηγούμενη βεβαιότητα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να αποτραπεί αρκεί για να αναδείξει την αναποτελεσματικότητα των διπλωματικών χειρισμών. Σε στρατηγικό επίπεδο, η ανάλυση επικεντρώνεται στη μεταβαλλόμενη κατανομή ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και στις διαφορετικές στρατηγικές πρακτικές Ελλάδας και Τουρκίας.
Μεταβολές και ανακατατάξεις
Για πολλές χώρες εκτός της συλλογικής Δύσης, η οικονομική και πολιτική…
