Υπάρχουν στιγμές στη σύγχρονη ιστορία των εθνών που η πραγματικότητα εισβάλλει στις γυάλες της εικονικής πραγματικότητας των πολιτικών ελίτ με ωμό τρόπο. Η καταλυτική εξέλιξη στη Λιβύη —με την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης που ελέγχεται από την οικογένεια Χάφταρ— δεν αποτελεί μια απλή διπλωματική αστοχία. Είναι το ηχηρό καμπανάκι ενός στρατηγικού στραπατσαρίσματος.
Κι όμως, στην Αθήνα, η πρώτη αντίδραση θύμιζε ξανά εκείνο το θλιβερό τελετουργικό όπου οι κυβερνώντες «πέφτουν από τα σύννεφα».
Συμπληρώθηκαν ήδη επτά χρόνια διακυβέρνησης υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη —μια «επταετία» η οποία ειδικά στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, σημείωσε βαριές ήττες με την ευθύνη να βαρύνει αποκλειστικά τον ίδιο τον πρωθυπουργό ο οποίος επέλεξε να τοποθετήσει…
