Οι πρέσβεις φεύγουν. Οι σχέσεις των κρατών μένουν. Η αποπομπή της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, εν μέσω πληθώρας δημοσιευμάτων, που δεν κολακεύουν ιδιαίτερα τη χώρα μας, υπενθυμίζει πόσο επισφαλές είναι να επενδύεται μια στρατηγική σχέση στην προσωπική πρόσβαση ενός προσώπου στον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Για την Αθήνα, το ζητούμενο τώρα υπερβαίνει την ταυτότητα του διαδόχου της. Αφορά το περιεχόμενο της επόμενης ημέρας: πόση θεσμική αξιοπιστία, πόση διαφάνεια και πόση ουσία θα συνοδεύουν τις διαβεβαιώσεις περί εξαιρετικών σχέσεων.
Η εγγύτητα στον Λευκό Οίκο μπορεί να ανοίγει πόρτες. Δεν εγγυάται ότι πίσω από αυτές βρίσκονται σταθερές δεσμεύσεις. Και όταν η διπλωματία προσωποποιείται υπερβολικά, η χώρα που προσδοκά οφέλη κινδυνεύει να εξαρτά τις προσδοκίες της από ισορροπίες που ούτε γνωρίζει ούτε ελέγχει.
