Γράφει ο
ΓΙΑΓΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ
Πριν από 50 χρόνια, η Ελλάδα που γιόρταζε την Πρωτομαγιά, πληροφορήθηκε ότι λίγο μετά τα μεσάνυχτα είχε σκοτωθεί στην λεωφόρο Βουλιαγμένης ο Αλέκος Παναγούλης. Το σύνθημα, που αν δεν κάνω λάθος ακούστηκε σχεδόν αμέσως στο συγκεντρωμένο πλήθος, ήταν «Αθάνατος». Ωστόσο, οι τοίχοι της Αθήνας δεν γέμισαν από κάποιο κεφαλαίο Άλφα, όπως είχαν γεμίσει οι τοίχοι από το Ζήτα – συντόμευση του « Ο Λαμπράκης ζει» μετά την δολοφονία του στις 27 Μαϊου του 63 στην Θεσσαλονίκη. Ενώ το κορμί του Λαμπράκη ήταν ακόμη στον θάλαμο του νοσοκομείου Αχέπανς, μπαίναν οι βάσεις για την δημιουργία της νεολαίας Λαμπράκη, που η δράση της σφράγισε την περίοδο μέχρι την δικατατορία. Και η υπόθεση Λαμπράκη καταγράφηκε πρώτα από τον Γιάννη Βούλτεψη και στην συνέχεια στο «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού, για να γίνει…
