Υπάρχει μια αντίληψη στην ελληνική εξωτερική πολιτική που πρέπει επιτέλους να εγκαταλειφθεί: ότι η χώρα οφείλει να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά της μόνο όταν είναι βέβαιη πως δεν θα προκαλέσει την αντίδραση της Τουρκίας.
Η λογική αυτή δεν συνιστά στρατηγική αυτοσυγκράτησης. Συνιστά, αντίθετα, σταδιακή και εκ των πραγμάτων απομάκρυνση από την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων μας.
Ήδη απ’ τα χρόνια του Θουκυδίδη και του Περικλή, η θαλάσσια ισχύς δεν είναι πολυτέλεια για τον ελληνισμό. Είναι θεμελιώδης όρος ασφάλειας, ανάπτυξης και εθνικής επιβίωσης.
Η συζήτηση για την ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Κυπριακή Δημοκρατία, σε μία εποχή που η Τουρκία αξιώνει να εφαρμόσει το έξω από κάθε νομική λογική τούρκο-λιβυκό μνημόνιο και η Ελλάδα επιστρατεύει ως μη έδει…

