Τα ψώνια είναι τόσο παλιά όσο και οι πόλεις – όπως και η ανθρώπινη τάση να τα απολαμβάνουμε. Τα επιγράμματα του Martial σατιρίζουν τη χαρά των αγορών στην αρχαία Ρώμη, ενώ ο μεσαιωνικός Γάλλος Jean de Jandun περιέγραψε έναν «ακόρεστο ζήλο» για την περιήγηση στα εμπορεύματα στις Λε Αλ του Παρισιού.
Τι να κάνουμε όμως με τη βροχή, τη λάσπη, τον ήλιο, τη σκόνη, τα σάπια εντόσθια του χασάπη, τους πορτοφολάδες και τις πόρνες; Η έλευση των στοών και των καλυμμένων αγορών, των παζαριών και των ανταλλακτηρίων βελτίωσε την «εμπειρία λιανικής» αφάνταστα, κρατώντας μακριά τη βροχή αλλά και την ακαταστασία.
Τη δεκαετία του 1780, το Palais-Royal του Παρισιού εξέλιξε το μοντέλο ακόμη περισσότερο δημιουργώντας μια στοά: έναν ιδιωτικό δρόμο με στέγη, συνδυάζοντας έτσι την ομορφιά, την άνεση και την ευκολία, έναν κομψό κεντρικό δρόμο για την ελίτ….
