Το παγκόσμιο σύστημα φυσικού αερίου εισέρχεται σε μια περίοδο όπου οι περιορισμοί υπερισχύουν της ευελιξίας, δημιουργώντας μια αγορά που λειτουργεί περισσότερο ως δομή με αδράνεια παρά ως μηχανισμός προσαρμογής.
Οι ΗΠΑ και το Κατάρ εμφανίζονται ως ευέλικτοι παίκτες, όμως στην πράξη κινούνται μέσα σε στενά περιθώρια που επιβάλλουν οι υποδομές, τα μακροχρόνια συμβόλαια και οι πολιτικές δεσμεύσεις. Η ευελιξία τους είναι κυρίως εντύπωση, όχι πραγματικότητα, καθώς κάθε αλλαγή στις ροές απαιτεί χρόνο και αφήνει μόνιμο αποτύπωμα στη λειτουργία του συστήματος.
Η Μεταβολή της Αγοράς Αερίου στον Κόλπο
Η ακαμψία του συστήματος γίνεται πλέον ορατή. Οι ΗΠΑ επεκτείνουν τη δυναμικότητα LNG ώστε να ανταγωνιστούν το Κατάρ έως το 2030, αλλά η τροφοδοσία των παράκτιων τερματικών περιορίζεται από τη γεωγραφία των αγωγών, τις…
